Bizim qrupda Fatimə həmişə sakit, diqqətli və bir az utancaq qız idi. Dərsdə ön sıralarda oturardı, qeydlərini səliqəli yazardı, heç vaxt lazımsız danışmazdı. Mən isə arxa sıralarda, bəzən dərsə gecikən, amma layihələrdə işi bilən tip idim. Bir semestr ərzində eyni qrupda idik, amma elə də yaxın deyildik. Yalnız bir dəfə ortaq layihə düşdü — “Marketinq strategiyası” fənni. Dörd nəfərlik qrupda mən və Fatimə birlikdə işləməli olduq. İlk görüşlərimiz kitabxanada oldu. O, həmişə dəqiq gəlirdi, noutbukunu açıb dərhal işə başlayırdı. Mən isə bəzən 10-15 dəqiqə gecikirdim. Əvvəlcə yalnız işdən danışırdıq. Sonra isə yavaş-yavaş başqa mövzulara keçdik. O, ailəsindən, şəhərdən gəldiyindən, yataqxanada qaldığından danışırdı. Mən də özüm haqqında. Bir axşam kitabxana bağlananda hələ işimiz qurtarmamışdı. Fatimə dedi ki, yataqxanada otaq yoldaşı yoxdur, istəsək orada davam edə bilərik. Mən razılaşdım. Yataqxana otağı kiçik idi — iki çarpayı, bir masa, pəncərədən həyətin işıqları görünürdü. Çay bişirdi, peçenye qoydu. İşləyirdik, amma getdikcə söhbət uzandı. O, güləndə bir az utanırdı, saçını qulağının arxasına çəkirdi. Mən onun dodaqlarına baxırdım. Bir anda söhbət kəsildi. Mən ona yaxınlaşdım, o isə geri çəkilmədi. Öpdüm. Əvvəlcə yavaş, ehtiyatla. Sonra o da cavab verdi. Dodaqları yumşaq idi, bir az çay dadı qalmışdı. Sonra hər şey tez inkişaf etdi. Mən onun köynəyini çıxartdım, o isə mənim kəmərimi açdı. Yatağa keçdik. Fatimə utancaq idi, amma istəyirdi. Mən onun sinəsinə toxundum, məməklərini ovdum, sonra aşağı endim. Şalvarını və külotunu çıxarıb ayaqlarını açdım. İlk dəfə dilimlə toxundum. O, yastığa üzünü basıb inlədi, bədəni bir az titrədi. Bir müddət belə davam etdim, sonra yuxarı qalxdım. Prezervativ taxıb içinə girdim. Sıx və isti idi. Əvvəlcə yavaş hərəkət etdim, o isə dırnaqlarını belimə batırırdı. Sonra tempi artırdım. O, mənim boynuma üfürürdü, bəzən “daha yavaş” deyirdi, bəzən isə “davam et”. Yataq cırıldayırdı, qonşu otaqdan səs gələ bilərdi deyə hər ikimiz bir az ehtiyatlı idik. Bir neçə dəqiqə sonra o, bədənini dartıb başını geriyə atdı və sakit, boğuq səslə boşaldı. Mən də bir az sonra onun içində bitirdim. Sonra yan-yana uzandıq. O, hələ də nəfəs alırdı, alnı tərləmişdi. Mən onun saçını sığalladım. Bir müddət heç danışmadıq. Sonra o, gülümsəyib dedi: “Bu, nə qədər axmaqdır… amma yaxşı idi.” Mən də razılaşdım. O gecə orada qaldım. Səhər tezdən oyandıq, o, duşa getdi, mən isə geyinib çıxdım. Koridorda heç kimə rast gəlmədik. Sonrakı günlərdə dərsdə baxışlarımız bir-birinə toxunanda o, utana-utana gülümsəyirdi. Bir daha təkrarlamadıq. Layihəni bitirdik, qiymətimiz yaxşı oldu. Semestr qurtardıqdan sonra yollarımız az qala ayrıldı. Amma o gecə hələ də yaddaşımdadır — real, sadə, heç bir filmlərdən götürülməmiş, sadəcə iki tələbənin bir yataqxana otağında baş verən hadisəsi. İstəyən olsa yazsın gələn dəfə birlikdə sikək fatiməni.