Hardan və necə başlayım heç özüm də bilmirəm.

İnsanın həyatından keçənləri yazmaq elə də asan

bir şey deyil. Hələki, yaşadığın illərin hamısı

günahlarla, peşmançılıqla bir-birini izləmişsə…

Dillə danışmağa yetməz bu sözlər. Məhz buna

görə də yazmağa qərar verdim.Bu otaq, masanın

üzərində közərən çıraq, əlimdə tutduğum bu

qələm ancaq mənim peşmançılığıma son verə

bilər. Mənim adım Nəsirdir. Ancaq hər kəs mənə

rəis deyir. Çünki bu mənim işimlə bağlıdır. Artıq

qırx üç yaşım var və mən həyatımın ən ağır

günlərimi yaşayıram. Çünki:

Atam vəzifəli şəxs idi və o bütün pullarını mənim

təhsilimin üzərinə tökürdü. Mən isə gənc

olduğumdan, özüm üçün dostlarımla yeyib-içib kef

edirdim. Ancaq o məni Moskvaya göndərdi.

Hüquq ixtisası üzrə ali təhsilimi müvəffəqiyyətlə

başa vurub, Azərbaycana qayıtdım. İyirmi iki

yaşım olardı səhv etmirəmsə… Yaşımın ən çılğın

vaxtını yaşayırdım. Həmin günlərin qədrini bilmək

üçün, hər axşam moteldə bir qızla gecələyirdim.

Atam isə əlimdə diplom ola-ola hədər olmağımı

istəmirdi. O məni Bakıdakı həbsxanaların birində

işə düzəltdi. Türmənin rəisi ilə dost idi, mən isə

artıq rəisin müavini idim.

Hər şey qaydasında gedirdi. Öz pulumu

qazandıqca, özümü artıq kişi kimi hiss edirdim.

Anam yəqin ki, məni belə görsəydi fəxr edərdi

mənimlə. Ancaq mən öz anamı görməmişəm.

Çünki, o məni doğanda yumurtalıqlarında

parçalanma baş vermiş və qan axmadan vəfat

etmişdi. Mən anadan olan vaxt tibb bu gün ki,

qədər inkişaf etməmişdi. Ehh.. Nəysə… Atam

mənim adımı buna görə "Nəsir” qoydu. Çünki elə

ilk nəsliyim anamı öldürmək olmuşdu…

Bir dəfə mənim işlədiyim həbsxanaya çox gənc

bir qız gətirmişdilər. İş yoldaşlarım o qızın

gözəlliyi haqqında o qədər danışırdılar ki, mənim

üçün çox maraq yaranmışdı. Yoldaşlarımın mənə

dediyinə görə bu qız qırx səkkiz yaşlı ərini

öldürmüşdü. Qızın isə on dörd yaşı var idi. Mən

bunları fikirləşmirdim. Onu həbsxanaya yeni

gətirmişdilər deyə, ilk vaxtdan kalona

salmamışdılar. O kiçik bir kabinədə qalırdı. Bir

gün evə gedərkən o qızı fikirləşdim ki, necə

biridir?! Açarı qarovulçudan aldım, kabinənin

qapısını açdım. Mən qapını açar-açmaz o ayağa

qalxdı… Həqiqətən yoldaşlarımın dediyi qədər var

imiş… Sarı saçları, ala gözləri, irəli duran

dodaqları. Ondörd yaşı olmasına baxmayaraq

həddən artıq cazibədar bədəni var idi. Mən durub

gözlərimlə onu diqqətlə süzürdüm, o isə mənə

qorxa-qorxa baxır, əlləri əsirdi… Düşündüm ki,

zatən psixoloji problemlər yaşayır. Buna görə tez

qapını bağladım və oranı tərk etdim…

***

Bir neçə